خواهم به فدای دلت ای يار بميرم
صد جام شراب خورده خمار بميرم

از جام لبت نوش کنم جرعه نابی
درمستی اين بوسه دو صد بار بميرم

در خانه خود گر ندهی بازجوابم
يک بار ترا بينم و صد بار بميرم

چشمان من و خانه ی دل جمله فدايت
ازمستی عشقت دو سه صد بار بميرم

درمکتب عشق تو بياموزم من ساده دلی را
بنما رخ و بگذار که با خاطر بيدار بميرم

تو خیلی خوب بلد بودی اَدای آدم هایی را در بیاوری که عاشقند...خوب بلد بودی شبیه آدم هایی بشوی که دوست داشتن را بلدند...آنقدر تظاهر کردی به عاشقی که....من که هیچ، خودت هم این نقش بازی کردن ها را باور کردی...باور کردی و فکر کردی که این دفعه واقعا عاشق شدی!!!!تو جدی جدی نقش بازی میکردی و من جدی جدی عاشقت می شدم ...وقتِ اثبات عشق که رسید، جا زدی...تو جا زدی و من جا خوردم...از من گذشتی و گذشته دست از سر من برنداشت...بالاخره شاید یک روزی هم از راه برسد که تو جدی جدی عاشق بشوی و او جدی جدی وسط ماجرا جا بزند...